با ما تماس بگیرید...

ارسال پیام

نوشته ها با برچسب : تئاتر

“سمینار بدن و حرکت معاصر پژوهشکده دا”

پنجشنبه و جمعه ۲۴ و ۲۵ بهمن ماه ۱۳۹۸پژوهشکده دا با همکاری خانه هنرمندان ایران سالن استاد امیرخانی و سالن استاد شهناز

پژوهشکده دا


روز اول سمینار بدن و حرکت معاصر

• پنجشنبه، ۲۴ بهمن:
* بخش مقالات تخصصی – سالن استاد امیرخانی- ساعت ۱۴:۳۰: سخنرانی محمد اوحدی حائری، دبیر سمینار

– ساعت ۱۵:۰۰: بررسی فرآیند ساخت نقش از طریق بدن و حرکت با تمرکز بر آموزه‌های چخوف، لوکُک و باربا: محمدمهدی رضایی و محمدمهران عشریه- ساعت ۱۵:۳۰: پرسش و پاسخ- ساعت ۱۶:۰۰: بررسی بدن به مثابه عروسک در رقص بویو ژاپن: کیا ثلاثی- ساعت ۱۶:۳۰: پرسش و پاسخ


* بخش سخنرانی – سالن استاد شهناز

– ساعت ۱۷:۰۰: دکتر قطب‌الدین صادقی(پژوهشگر و استاد دانشگاه)

– ساعت ۱۷:۴۰: حامد نصرآبادیان(استاد دانشگاه و متخصص میم): بازتاب میم در بازیگری سینما و تئاتر

– ساعت ۱۸:۰۰: پرسش و پاسخ

– ساعت ۱۸:۳۰: دکتر غزل اسکندرنژاد(عضو هیات علمی دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر): عروسک و ایده بدن در تئاتر معاصر

– ساعت ۱۹:۰۰: پرسش و پاسخ


* پنل ویژه «بوتو» – سالن استاد شهناز

– ساعت ۱۹:۳۰: بهزاد غلامی(اجراگر و پژوهشگر حوزه بوتو): بررسی بوتو از پیدایش تا امروز:- تاریخ و پیدایش بوتو- بوتو و درونمایه های به وجود آورنده ی آن- جایگاه بوتو در هنر معاصر- جایگاه بوتو در جامعه جهانی و بازخوردهای آن

– ساعت ۲۱:۰۰: پایان روز اول سمینار.

روز دوم سمینار «بدن و حرکت معاصر»

جمعه، ۲۵ بهمن:
* بخش مقالات تخصصی – سالن استاد امیرخانی- ساعت ۱۴:۳۰: دبیر سمینار: مرور مباحث مطرح‌شده در جلسه روز قبل

– ساعت ۱۵:۰۰: بدن های رام شده بر مبنای نظرات میشل فوکو با تکیه بر بدن عروسک گردان: آوا درویشی

– ساعت ۱۵:۳۰: پرسش و پاسخ

– ساعت ۱۶:۰۰: بررسی و تحلیل امکانِ پدیدارشناختی حضورِ اجراگر در فضا و زمان با تأمل در آثار مکتبِ کوبیسم: سارینا شاد

– ساعت ۱۶:۳۰: پرسش و پاسخ


* پنل ویژه «بررسی رابطه پیوسته تن و تئاتر»- سالن استاد شهناز- ساعت ۱۷:۰۰: با حضور علی شمس(نویسنده، کارگردان و مترجم) و آرمین جوان(نویسنده، کارگردان و طراح) .
* بخش سخنرانی – سالن استاد شهناز

– ساعت ۱۸:۰۰: محسن عبداللهیان(متخصص بدن و ریزحالت‌های چهره): بازیِ صورت قبل از بدن؟(فیلمبرداری و عکاسی از این جلسه ممنوع است)

– ساعت ۱۸:۳۰: پرسش و پاسخ

– ساعت ۱۹:۰۰: دکتر حمیدرضا شعیری(زبان‌شناس و عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس): نشانه‌شناسی بدن در هنر معاصر .
* پنل ویژه «تئاتر و حرکت معاصر»- سالن استاد شهناز

– ساعت ۱۹:۳۰: با حضور میلاد شجره(بازیگر و مدرس)، شهاب انوشا(اجراگر و دراماتورژ)

– ساعت ۲۰:۴۵: جمع‌بندی دبیر سمینار

– ساعت ۲۱:۰۰: پایان روز دوم سمینار.

مدیر پژوهشکده : کسرا شاهینی

سرپرست و دبیر سمینار: محمد اوحدی حائری

همکاران: فاطمه بهشتی، پرنیان امیرانتخابی و نرگس سادات موسوی طراح پوستر: حسین میرزایی ایرانشهر، پارک هنرمندان، خانه هنرمندان، سالن استاد امیرخانی و استاد شهناز

بوتو در تهران «وجود» دارد

گزارشی از روزنامه شرق درباره پرفورمنس وجود در خانه نمایش دا

پژند سلیمانی. نویسنده و زبان‌شناس

برای مایی که شاید فقط چندتا از نام‌های حرکات ژاپنی به گوشمان رسیده است، «بوتو» و «کابوکی» فرقی ندارد. در کشور ما اجراها یا به قول فرنگی‌ها پرفورمنس‌های این‌چنینی، بسیار کم است یا بهتر بگویم تعداد آنهایی که مجوز می‌گیرند و می‌شود بلیتشان را از سایت‌ها خرید، بسیار کمتر است. برای همین، سر‌در‌آوردن از اینکه اصل این اجراها چیست و اصلا چیستی این اجرا از کجا می‌آید، کاری بسیار دشوار است. آنچه از متون اصلی می‌شود دریافت، این است که بوتو یک فرایند زیستی ا‌ست که نمی‌توان آن را فقط بر تکنیک متکی دانست. این امر بوتو را از بسیاری اشکال حرکتی دیگر متمایز می‌کند؛ یعنی هر اجراگر -بنا بر توانایی فیزیکی، روحی هر فرد- می‌تواند بوتوی متفاوتی خلق کند. حتی شرایط اجتماعی و اقلیمی نیز تأثیر بسزایی در اجرای بوتو خواهد داشت. مثلا کسی که در منطقه‌ کوهستانی رشد یافته و بدنش با قواعد بومی و اقلیمی آنجا سازگار شده است، حتما دایره‌ حرکاتش با کسی که با شرایط منطقه‌ کویری خو گرفته، متفاوت خواهد بود. بوتو اجرائی‌ است درونی، عرفانی که بنا به آنچه اجراگر در دوران مستمر تمرینی خود به آن رسیده است، روی صحنه شکل خواهد گرفت. رسیدن به توانایی برای این اجراها، کار روز و ماه نیست. کسانی که سراغ بوتو رفته‌اند، سال‌ها درگیر آن مانده‌اند. اگر از خودمان سؤال کنیم هدف این حرکت‌ها چیست، پاسخ بسیار متفاوت خواهد بود. می‌تواند مانند هر اجرائی پیامی ضمنی در دل داشته باشد که با امکانات اجرائی به مخاطب منتقل شود. هر آنچه اجراگر در اجرا از طریق حواس پنجگانه به مخاطب منتقل کند، جزء امکانات اجرائی به شمار می‌رود. اما در همین گوشه‌وکنارهای شهر، یکی از همین اجراها در حال انجام است: اجرای بوتو با نام «وجود»؛ نامی که به تنهایی بار و مدلولی را در ذهن به تصویر می‌کشد و مخاطب را پیش از شروع با خود درگیر می‌کند. بهزاد غلامی، با تصویری مینیمال و ساده، داستانی عمیق را به تصویر می‌کشد. این اجراگر سال‌ها روی این حرکات کار کرده است و حالا با انباشتگی که در این سال‌ها بدان دست یافته، آمده سراغ «وجود»؛ کلمه‌ای که ما را بدون آنکه بخواهیم یاد موجودیت، «دازاین» هایدگر می‌اندازد و درگیر فلسفه می‌کند.  اجرای «وجود»، موجودیت بشر را به تصویر می‌کشد. از ابتدای خلقتش به سوی درگیری‌هایش با جنسیت، درون و روح پیش می‌رود و با او پیش می‌رویم. سپس آن وجودی که شکل گرفته مقابل چشمان ما، در دنیایی که از در و دیوارش خون می‌بارد، خموده می‌شود. فرو می‌ریزد و در خود فرو می‌رود و پایان می‌گیرد و تمام می‌شود. درست مثل هر چیز و هر کسی که نقطه‌ شروع و پایانی دارد. درست مثل همین نوشته که باید جایی تمام شود.  مسیری که اجراگر برای ما به تصویر می‌کشد، مسیری ‌است که می‌توان آن را به هر کجای این کره‌ خاکی ارجاع داد. وجود اجرائی است که برای دقایقی ما را از وجود خویش غافل و همراه با زیستنی می‌کند که انگار پایانی برایش نیست. اجرای «وجود» در خانه‌ نمایش دا، هر شب ساعت ۲۰:۱۵ روی صحنه می‌رود.

لینک گزارش در روزنامه شرق

عکس های نمایش آشویتس زنان

عکس های نمایش آشویتس زنان

عکاس: نوید ملکی یگانه – رضا جاویدی

نمایش آشویتس زنان جزو پنج تئاتر برتری است که تا به حال دیده ام!

نمایش آشویتس زنان

نمایش آشویتس زنان

به گزارش روابط عمومی نمایش آشویتس زنان، مرتضی‌علی عباس‌میرزایی کارگردان فیلم انزوا که امسال جزو بهترین‌های بخش مردمی جشنواره فیلم فجر بود، در دومین شب از اجرای نمایش «آشویتس زنان»، به نظاره این اثر نشست.
عباس میرزایی در پایان این نمایش گفت: من طی این سال‌ها در این سالن کارهای زیادی دیده‌ام و جزو قدیمی‌ترین مخاطبان این تماشاخانه محسوب می‌شوم. این مجموعه به خاطر فضای جذابش همیشه برای دیدن آثار جذب می‌کند.
وی درخصوص نمایش «آشویتس زنان» افزود: این کار عالی بود و می‌توانم بگویم جزو پنج تئاتر برتری بود که دیده بودم. کار گروه بسیار عالی بود و تمامی عوامل بی‌نهایت باانرژی ظاهرشده‌اند. موسیقی نمایش به‌شدت به‌قدرت کار افزوده و این حضور موسیقی در تمامی نمایش نقطه قوت اتفاق بود.
کارگردان فیلم انزوا درباره نمایشنامه «آشویتس زنان» خاطرنشان کرد: داستان و قصه اصلی نمایشنامه به‌شدت جذاب بوده و شما را برای ادامه با خود به جلو می‌کشد. به‌شدت دیدن این اثر را توصیه می‌کنم و دعوت می‌کنم که همه به دیدن «آشویتس زنان» بنشینند.

لینک خبر: تیوال

خانه دا