با ما تماس بگیرید...

ارسال پیام

نوشته های دسته بندی : فستیوال بین‌المللی موسیقی الکترونیک ایران

دگردیسی
رویداد موسیقی الکترونیک و امبینت (دگردیسی اصوات) شماره سوم

هه کا موزیک و مجموعه رویدادهای الکترونیک تکامل تقدیم می کند:

 

زمان ۱۳ الی ۱۵ اردیبهشت

ادامه مطلب

آثار منتخب دومین دوره از مسابقه‌ی آهنگسازی موسیقی الکتروآکوستیک – جایزه‌ی رضا کروریان
آرش اسدی

آرش اسدی

«منطقه‌ی هراس» (آرش اسدی)

 

 

پرهام ایزدیار

پرهام ایزدیار

«زادگاه» (پرهام ایزدیار)

شهرزاد طالبی

شهرزاد طالبی

«رویای خاموش» (شهرزاد طالبی)

آسو کهزادی

آسو کهزادی

«ساز قدیمی من» (آسو کهزادی)

مانی مزینانی

مانی مزینانی

«آهنگسازی تک‌خطی برای سمپل پرکاشن برای درک تمرین» (مانی مزینانی)

 

 

آثار اول تا سوم دومین دوره از مسابقه‌ی آهنگسازی موسیقی الکتروآکوستیک
«جایزه‌ی رضا کروریان» ۱۳۹۶

 

فرزاد حسین‌آبادی

فرزاد حسین‌آبادی

جایزه‌ی اول: « غروب در بیشه‌زار» (فرزاد حسین‌آبادی)

سهیل شیرنگی

سهیل شیرنگی

جایزه‌ی دوم: « تعلیق شماره‌ی دو» (سهیل شیرنگی)

بهار رویایی

بهار رویایی

جایزه‌ی سوم: « گرایش و پرهیز » (بهار رویایی)

شاهرخ خواجه‌نوري
یادداشت‌های هیئت داوران، در ارتباط با مسابقه – شاهرخ خواجه‌نوری

این جریان که از سال گذشته شکل گرفته و ادامه‌ی آن در امسال، با فعالیت بیشتر و از طرفی با شرکت‌کنندگان بیشتر نیز روبرو شده، موقعیت خیلی خوبی شد برای اینکه افراد علاقمند به این نوع موسیقی بتوانند خودشان را مطرح کنند و از این طریق بهانه‌ای پیدا کنند برای پیشرفت بیشتر.

در اینجا موضوع، موسیقی الکترونیک است، و ارائه‌ی آن تا حدودی (از جهت عدم نیاز به ارکستر یا به طور کلی نوازنده) راحت‌تر بوده و با بهره بردن از این ابزار، افراد می‌توانند بدون هیچ محدودیتی، به این راه وارد شوند. اما از جهت دیگر، نوشتن‌ِ موسیقی و هنر موسیقی‌نویسی را ترقی می‌دهد و کسانی که در مسابقه شرکت می‌کنند، بیشتر متوجه این موضوع می‌شوند (یا شده‌اند) که نباید مجذوب تکنولوژی شد.
بلکه نگاه اصلی، آهنگسازی‌ست و این ابزاری است که به‌خوبی در دسترس‌شان است و پیشرفت خیلی بزرگی را در این عرصه به وجود آورده است.
نتیجه‌‌ی آن هم ترقی خود مسابقه، از سال گذشته به لحاظ کمی و کیفی بوده و آشکار است که افراد، بیشتر این موضوع را با این معنی درک کرده‌اند.
از این رو ما در انتخاب نفرات برگزیده، گزینه‌های بسیار خوبی در مقابل‌مان داشتیم و نتایج نظرات ما، خیلی نزدیک به هم و در نقطه‌ی اشتراک مثبتی قرار داشت.

 

شاهرخ خواجه‌نوری (تابستان ۱۳۹۶)

ديميتري پاپاگئورگيو عكس: ماريلي ونتوري
یادداشت‌های هیئت داوران، در ارتباط با مسابقه – دیمیتری پاپاگئورگیو

مسابقه‌ی سالانه‌ی آهنگسازی موسیقی الکترونیک، موسوم به جایزه‌ی رضا کروریان، نسل نو آهنگسازان پیشتاز ایرانی را جذب و آثار آنان را در ایران و خارج از ایران به سطح گسترده‌تری از مخاطبان عرضه کرده است. این مسابقه، که نهادی‌ست مهم در پشتیبانی، ترقی و گسترش موسیقی معاصر در ایران، بارقه‌هایی از الهام و علاقه را در نسل‌های در راه برانگیخته است.

از این‌که بخت شنیدن قطعات شمار فراوانی از آهنگسازان جوان و مستعد را داشته‌ام، به خود می‌بالم. به تمامی شما که آثار خود را برای مسابقه فرستادید و همچنین به برگزیدگان این مسابقه تبریک می‌گویم.
برای حُسن‌ختام خوش دارم که جمله‌ی نلسون ماندلا را خاطرنشان کنم: «شکست در کار من نیست، یا پیروز می‌شوم یا درس می‌آموزم».
لبخند را فراموش نکنید، آهنگسازی را نیز هم!

دیمیتری پاپاگئورگیو (تابستان ۱۳۹۶ – تسالونیکی)

يوآخيم هاينتس عكس: غزاله غضنفري
یادداشت‌های هیئت داوران، در ارتباط با مسابقه

دومین دوره از مسابقه‌ی آهنگسازی موسیقی الکترونیک، جایزه‌ی رضا کروریان، چشم‌اندازی گسترده و رنگارنگ از صحنه‌ی موسیقی الکتروآکوستیک در ایران، پیش چشم می‌گشاید. امید من این است که این مسابقه بتواند در تشویق آهنگسازان این شاخه از موسیقی و آهنگسازی، و میدان دادن به آنان برای ارائه‌ی آثارشان نقشی اساسی ایفا کند؛ میدانی برای ارائه‌ی موسیقی‌شان در کنسرت‌ها، انتشارشان در سی‌دی و نیز فراهم آوردن امکانی برای این‌که آهنگسازان بتوانند همدیگر را ملاقات کنند و پیرامون افکار و ایده‌ها و موسیقی‌شان بگویند و بشنوند.
از همه‌ی کسانی که با ارسال آثارشان در این رویداد سهیم بوده‌اند، سپاسگزارم و به برندگان تبریک می‌گویم.

یوآخیم هاینتس (تابستان ۱۳۹۶ – هانوفر)

مهدي جلالي
گویا کوشش ما به سَمت درستی پیش می‌رود

دومین دوره‌ی مسابقه‌ی آهنگسازی موسیقی الکتروآکوستیک، یادبود دوستِ عزیزمان رضا کروریان را در حالی پشت سر می‌گذاریم، که نه هنوز رفتن رضا را باور داریم، نه اتفاقاتی که طی تنها دو سال برای این رویداد پیش آمده؛ که خود بیشتر به معجزه می‌ماند تا یک روند عادی و ساده‌ی برگزاری یک مسابقه!

کسب تمام مقام‌های اول تا سوم سال اول مسابقه، توسط زنان آهنگساز ایرانی (در حالی که طبق تمهیدات کمیته‌ی برگزاری مسابقه، هیچ‌یک از اعضای هیئت داوران، نه تنها نام شرکت‌کنندگان و نام اثر را نمی‌دانند، بلکه از جنسیت خالق اثر نیز بی‌اطلاعند و این در حالی‌ست که به طور کلی، با انتخاب داورانِ غیر ایرانی و عدم معرفی داوران تا پس از اعلام نتایج، احتمال هرگونه شک و شبهه‌ای در روند رأی‌گیری، به کمترین حد ممکن می‌رسد)، سروصدای فراوانی در خبرگزاری‌ها، مطبوعات و رسانه‌ها و محافل هنری ایران و خارج از ایران و حتی شبکه‌های ماهواره‌ای! به پا کرد که برای این نوع از موسیقی دور از انتظار بود و این‌ها همه برمی‌گشت به زنان آهنگساز در این سبک موسیقی، زنانی که پیش از آن کمتر شنیده شده بودند و در عین حال شایستگی جلب تمام آرای مثبت هیئت داوران را داشتند.

این اتفاق میمون، خود قدم بزرگی بود که این مسابقه، راه صد ساله را به طرفه‌العینی در یک شب طی کند!
از سوی دیگر، حضور آهنگساز و استاد برجسته‌‌ی آلمانی موسیقی الکترونیک، یوآخیم هاینتس که از قضا، استاد ارسلان عابدیان و خود من به عنوان برگزارکنندگان مسابقه و استاد رضا کروریان به عنوان کسی که مسابقه به بهانه‌ی او برگزار می‌شود نیز بوده است، قدم بزرگ دیگری بود که با کوشش و زحمات غیر‌قابل‌توصیف وی، این مسابقه در سال نخست، پا را فراتر از مرزهای ایران گذاشت و با اجرای آثار برگزیده در هانوفر آلمان و دعوت از نفرات اول تا سوم و پس از آن، با انتشار مطالبی در مجلات موسیقی معاصر آلمان، ستون این مسابقه در خارج از ایران نیز استوار شد. این اتفاق، با قبول سِمت مدیریت بخش موسیقی الکترونیک گروه موسیقی یارآوا از سوی هاینتس در سال گذشته، به روندی دائمی (تا زمان مدیریت ایشان در دپارتمان موسیقی الکترونیک دانشگاه هانوفر) بدل شد.

اما این روند، در سال دوم، با پیشنهاد دور از انتظار آهنگساز شهیر ایتالیایی آلفُنسو بِلفیوره مبنی بر همکاری بین برگزارکنندگان مسابقه و کنسرواتوار لوئیجی کروبینی، و پیشنهاد اجرای آثاری از این کنسرواتوار در جریان برگزاری مراسم سال دوم مسابقه و در مقابل، اجرای آثار برگزیده‌ی سال دوم مسابقه در کنسرواتوار کروبینی ادامه پیدا کرد.

حضور پروفسور پیتر بِکِر به عنوان داور در سال نخست مسابقه اعتبار بزرگی برای یارآوا، نشر موسیقی معاصر و جایزه‌ی رضا کروریان به حساب می‌آید که در سال دوم نیز، با حضور استاد و آهنگساز یونانی دیمیتری پاپاگئورگیو، تداوم یافت.

استقبال استادان صاحب‌نام موسیقی معاصر ایران نظیر شاهرخ‌ خواجه‌نوری، محسن میرمهدی، نادر مشایخی، کیاوش صاحب‌نسق و … و همراهی و همکاری آنان در هر دو دوره از این مسابقه و توجه ویژه‌ی فریماه قوام‌صدری و علیرضا مشایخی، مدیران هنری «گروه موسیقی تهران» (اولین گروه موسیقی معاصر در ایران) از این رویداد، تقبل ساخت تندیس‌ مسابقه توسط مجسمه‌ساز برجسته، جمشید مرادیان و ارسال قطعات بسیار برای شرکت در مسابقه در هر دو سال (با افزایش حدود دو برابر در سال دوم)، همه و همه نشان از این دارد که گویا کوشش ما، برای زنده نگاه داشتن نام رضا و به بهانه‌ی آن، ایجاد تحرک و جنب‌وجوش در حیطه‌ی موسیقی الکترونیک ایران، به سَمت درستی پیش می‌رود که امیدوارم به همت همکاران یارآوایی و با پشتیبانی همه‌جانبه‌ی خانواده‌ی کروریان و حمایت مستمر موزیسن‌ها از این رویداد، بتواند سهمی در ایجاد فضایی پویا برای این ژانر از موسیقی معاصر ایران داشته باشد.

مهدی جلالی (تابستان ۱۳۹۶)

دومین دوره‌ی مسابقه‌ی موسیقی الکتروآکوستیک «جایزه‌‌ی رضا کروریان» و اولین فستیوال موسیقی الکترونیک ایران

«گروه موسیقی یارآوا» با همکاری «نشر موسیقی معاصر» مسابقه‌ی سالانه‌ی آهنگسازی موسیقی الکتروآکوستیک «جایزه‌‌ی رضا کروریان» را به‌مناسبت گرامیداشت آهنگساز نوگرای ایرانی «رضا کروریان» ترتیب می‌دهند.

با برگزاری اولین دوره‌ی مسابقه‌ی موسیقی الکترونیک رضا کروریان ۱۳۹۵، این بخش از موسیقی به حضور فعال خود در ایران، در چهارچوب یک تریبون تخصصی رسمیت داد. این قدم بدون حمایت‌های عاطفی و همچنین مالی خانواده‌ی رضا کروریان، بدون مشورت و تعامل اساتید بخش «موسیقی الکتروآکوستیکِ دانشگاه موسیقی، تئاتر و رسانه‌ی – هانوفر/آلمان»، و بدون همکاری بی‌دریغ دوستان و همکاران رضا کروریان در ایران، تحقق نمی‌پذیرفت.

در تابستان ۱۳۹۵، مهدی بهبودی به‌مناسبت برگزاری دوره‌ی اول مسابقه نوشت: «در ده سال اخیر که آهنگسازان بیشتری به ایران می‌آیند، بارها با این پرسش رو به رو شده‌ایم که صحنه‌ی موسیقی الکترونیک و الکترواکوستیک ایران کجاست؟ و پاسخ همیشه این بود که «خوب، کسانی در این زمینه کار می‌کنند که کم هم نیستند، ولی ما صحنه‌ای برای این نوع موسیقی نداریم». اما، امروز این وضع تغییر کرده است»*
پس از آن نیز، با برگزاری فستیوال «صدا.تهران.موسیقی» در مردادماه ۱۳۹۵، آثار موسیقی الکترونیک چندین آهنگساز ایرانی و غیر ایرانی اجرا و مورد بررسی قرارگرفت. و در شهریور‌ماه ۱۳۹۵، با حضور و شرکت آهنگسازان برنده در دوره‌ی اول، و اجرای آثار ایشان (و پنج نفر برگزیده) در فستیوال «دستگاه» در هانوفر، این‌بار خارج از ایران، مجددا «صحنه‌ای (دیگر) برای این نوع موسیقی» میسر شد.

در این میان از جانب «لابراتوار موسیقی معاصر در گروه مطالعات موسیقی دانشگاه ارسطو – تسالونیکی/یونان» و «کنسرواتوار لوئیجی کروبینی فلورانس/ایتالیا» نیز تمایل همکاری با گروه یارآوا در زمینه‌ی برقراری یک فستیوال موسیقی الکترونیک در تهران اظهار شد. با توجه به کمبود وقت برای برگزاری یک فستیوال مستقل بین‌المللی موسیقی الکترونیک، دومین دوره‌ی مسابقه و فستیوال موسیقی الکترونیک هم‌زمان و در کنار یکدیگر برقرار می‌شوند.

بدین ترتیب در برنامه‌ی امسال، نه تنها برای بار سوم «این وضع» تغییر کرده‌است، بلکه این‌بار با برقراری اولین فستیوال بین‌المللی موسیقی الکترونیک، با شرکت آهنگسازان و فعالین ایرانی و غیر ایرانی و اجرای آثارشان زمینه و فضای تازه‌ای برای تبادل نظریات تخصصی، تئوریک و تجربی، و آشنائی با تکنیک‌ها و سبک‌های آهنگسازی الکترونیک ارائه می‌شود‌.

گروه موسیقی یارآوا با برقراری برنامه‌های دومین دوره‌ی مسابقه‌ی آهنگسازی موسیقی الکتروآکوستیک «جایزه‌ی رضا کروریان ۱۳۹۶» و اولین فستیوال موسیقی الکترونیک، مرکب از اجرای آثار برندگان سال جاری و اجرای آثاری از آهنگسازان ایرانی و آهنگسازان ملیت‌های دیگر، سمینارها و مسترکلاس‌های آهنگسازی، ارائه مقالات، سخنرانی‌ها و جلسات بحث تخصصی، در مسیر بعمل‌رساندن پروژه‌ی معرفی و حمایت از آهنگسازان و آثار موسیقی الکترونیک قدم دیگری به‌جلو برمی‌دارد.

محسن میرمهدی (تابستان ۱۳۹۶)

محسن میرمهدی عکس: مهناز رضایی

محسن میرمهدی عکس: مهناز رضایی

* مهدی بهبودی، «نوفه‌های صورتی در تهران – به بهانه‌ی نخستین مسابقه‌ی موسیقی الکترونیک ایران»، ۱۳۹۵. (مجله‌ی گزارش موسیقی، شماره‌ی ۸۵ – مهرماه ۱۳۹۵)

رضا كروريان
رضا کروریان

رضا کروریان در تاریخ ۱۴ آبان ۱۳۵۰ در تهران دیده به جهان گشود.

او فارغ‌التحصیل رشته‌ی موسیقی در مقطع کارشناسی -دانشگاه هنر و معماری- و نوازنده‌ی فلوت، گیتار، پیانو و … بود.

او تئوری موسیقی، هارمونی و درس‌های اولیه‌ی آهنگسازی را نزد علیرضا مشایخی آموخت و بعدها در دانشگاه، فراگیری جزئیات آهنگسازی را با فرید عمران و کیاوش صاحب‌نسق ادامه داد.

کروریان آهنگسازی را به طور جدی‌تر خارج از دانشگاه با صاحب‌نسق پی گرفت. در ادامه مبانی موسیقی الکترونیک را با شاهرخ خواجه‌نوری و آروین صداقت‌کیش فرا گرفت.

کروریان یکی از ۵ نفری بود که در اولین کارگاه موسیقی الکترونیک ایران زیر نظر شاهرخ خواجه‌نوری حضور یافت. او همچنین از کارگاه موسیقی الکترونیک یوآخیم هاینتس در سال ۱۳۸۷ بهره‌ برد و با رهبری ارکستر، نزد منوچهر صهبایی آشنا شد.

کروریان پایان‌نامه‌ی خود را با موضوع موسیقی الکترونیک ارائه داد و سال‌های عمر خود را وقف ترجمه‌ی کتاب‌های مرجع در زمینه‌ی موسیقی الکترونیک و آهنگسازی در این رشته کرد. در شماره‌ی صدویازدهم «مجله‌ی هنر موسیقی» نیز ترجمه‌ی او از مقاله‌ی تام هولمز با عنوان «تأثیرگذارترین قطعات موسیقی الکترونیک» به چاپ رسیده است.

دو سی‌د‌ی از آثار او با نام‌های «اتاق بنفش» و «الکترومینیمال»، هر دو در زمینه‌ی موسیقی الکترونیک توسط «نشر موسیقی معاصر» منتشر شده است.

تنها اجرای رسمی از آثار کروریان، در برنامه‌ی «آی‌سی شماره‌ی ۳» گروه موسیقی یارآوا، با سخنرانی خواجه‌نوری و صاحب‌نسق و معرفی آثار آهنگسازان موسیقی الکترونیک ایران و جهان و با معرفی قطعه‌ی «در رؤیاها» از کروریان انجام شد. همین اثر یک سال بعد، توسط ارسلان عابدیان و رضا پیامی در دانشگاه موسیقی تئاتر و رسانه‌ی هانوفر آلمان معرفی و اجرا شد.

رضا کروریان صبح روز دوازدهم اسفندماه ۱۳۹۳ از این قفس پر کشید.

جایزه‌ رضا کروریان (۱۳۹۶)

مسابقه‌ی آهنگسازی موسیقی الکتروآکوستیک؛ «جایزه‌ رضا کروریان»، در گرامیداشت آهنگساز نوگرای ایرانی رضا کروریان (۱۳۹۳-۱۳۵۰) با معرفی آثار برگزیده‌ی سال دوم و انتشار آثار برگزیده‌ی سال اول، به پایان دوره‌ی دوم خود رسیده است.

این مسابقه که قرار است هر ساله با اعلام فراخوان برگزار شود، در جهت پشتیبانی از موسیقی الکتروآکوستیک و بیشتر شناساندنِ این موسیقی در ایران، از آهنگسازان فعال در این حوزه‌، بدون محدودیت سنی دعوت می‌کند که با ارسال آثار خود در این مسابقه شرکت کنند.

این مسابقه توسط «گروه موسیقی یارآوا» و حمایت مالی خانواده‌ی کروریان برگزار می‌شود.

خانه دا