با ما تماس بگیرید...

ارسال پیام

نوشته های دسته بندی : دالون موسیقی

گروه فینچز

We let the music speak because the music says it all, and we’ll keep on playing even if we get unplugged.

ما اجازه میدیم موزیک حرف ها را بزند چون همه چیز رو میگه و به ساز زدن ادامه می‌دیم حتی اگر همه سیم‌ها رو از جاشون در بیارن

 

گروه راک “فینچز” تابستان ٩۴ تشکیل شد و پاییز ٩۴ فعالیت خود را با کاور کردن آهنگ هاییى از گروه هاى مورد علاقه شان شروع کرد و با برگزارى چند اجراى زنده فعالیت خود را ادامه داد.

فینچز میتواند یک اتاق پر از آدم را تکان دهد.این اولین و بزرگترین توانایی فینچز است.این گروه که از چهار جوان کم سن و سال تشکیل شده است با وجود همه ی موانعی که بر سر راهشان بوده و هست ، نه تنها عقب نکشیده اند بلکه سرعت بیشتری گرفته اند. موسیقی روان و پرسرعت فینچز ، چه در کارهای خودشان و چه در بازنوازی ها توانایی آنها در نوازندگی ریتم های مقطع پانک و آلترناتیو را نمایان میکند ، گرچه با توجه به تجربه ی نه چندان زیاد، راه درازی در پیش روی آنهاست.

 

اعضای گروه تشکیل شده از:

  • عسل ملکى (لید گیتار)
  • آوا راستى ( گیتار بیس)
  • تارا سعیدى (درامز)
  • ژینا اردلان ( وکال و ریتم گیتار )

 

 

در اجرای ۲۱ اسفند در موسیقی دالون ماهان تبریزی نیا  به عنوان خواننده و نوازنده ی مهمان فینچز را همراهی کرد، کار ویژوآل نیر بر عهده علی فلاح بود.

این اجرا شامل سه ترک از ترک های خود گروه: Black ear,ocean,amnesia
و همچنین کاور سه ترک از ترک های مورد علاقه گروه بود:
Feeling good(muse),otherside(red hot chili peppers),reptilia(the strokes)

 

 

تک آهنگ Ocean:

 

تک آهنگ Run Run Run:

Run Run Run

گروه میدان آزادی

پذیرفته شد
حتی چیزهایی که نمی شناختیم
در حالی که شاید دیگری می فهمید
و لبخند میزد بر تفاوت هایمان
نقطه ای که نفس هایمان در هم می آمیخت
حبابی می ساخت
که در آن
با تمام ریه هایمان نفس بکشیم
جایی که آزادی معنا گرفت
و میدانی شد برای بودن

 

 

 

اعضا:

Farzan farhangmehr: Guitar
Sepehr arian: Guitar
Behnam barabadi: Drums
Milad rahimi: Guitar bass,vocal
Nima raavand: vocal

*دالون موسیقی* تکمیل شدن صندلی های “بیرون ازظرفیت”

تکمیل شدن صندلی های “بیرون ازظرفیت” شنبه ۲۱ اسفند

دوستان گرامی به علت تکمیل شدن صندلی های”جایگاه”و “بیرون ازظرفیت” لطفا از مراجعه حضوری در روز اجرا خودداری کنید.

●همچنین روابط عمومی”خانه دا”اعلام کرد باتوجه به ماهیت،ساختار وبرنامه ریزی رویداد “دالون موسیقی” ،علارقم درخواست ها این رویدادقابل تمدید نمی باشد.

 

دالون موسیقی – آخرین رویداد سال۹۵

رویداد بررسی موسیقی مدرن ایران و جهان

شنبه ۲۱ اسفند ساعت ۲۰

 

با حضور:

 

 

دالون موسیقی این هفته گذری خواهد بود بر موسیقی راک و بررسی سه گروه که سبک خاص خود را در این نوع موسیقی دنبال میکنند. و به نوعی این شب را به موسیقی راک و شاخه های آن اختصاص داده ایم.
همچنین این هفته شاهد هنر نمایی دو تن از آرتیستهای خوب در زمینه ویژوآل آرت و ویدیو آرت خواهیم بود.
.
.
.
.
تهیه کننده: خانه نمایش دا
ویژوآل آرتیست:آرمان مقدم
گرافیست: #محمد_دارایی
صدابرداری: نیما منظوری( رادیو زیروبم)
تصویر برداری: محسن بیگ( رادیو زیروبم)
طراح نور: هانی حسینی
طراح صحنه : کسری شاهینی
با تشکر از:امین فرجخواه،رامین رضاپور،روزبه زنگنه ، امیرحسین میر اسماعیلی، بیتا برنا،ناصر حسینی،دا کافه،سیما شیبانی، ایلیا عابدینی ، رضا شیبانی و سحر وزین خواه

تلفن جهت رزرو:

۰۲۱-۸۸۰۱۶۰۷۴
۰۹۲۱ ۲۱۸ ۴۳۱۷

کدنویسی برای موسیقی الکترونیک (گزارش جلسه ی دوم نُدحال)

سخنران: وداد فامورزاده
موضوع: کدنویسی برای موسیقی الکترونیک
زمان: دوم مهرماه ۱۳۹۵
مکان: خانه نمایش دا
تهیه کننده: خانه نمایش دا
مجری طرح: نیکزاد عربشاهی

 

در اینجا تلاش می‌کنیم به این پرسش پاسخ دهیم که چرا برای خلق موسیقی الکترونیک باید در جستجوی کدنویسی برای کامپیوتر باشیم.

در ابتدا دو لغت الکتریک و الکترونیک را تعریف کنیم و تفاوت این دو را مشخص کنیم.

الکتریک به معنای تقویت سیگنال توسط نیروی برق است، مانند گیتار الکتریک که در آن ارتعاشات سیم توسط پیکاپ‌ها pickups که همانند میکروفنی عمل می‌کنند دریافت و به تقویت‌کننده سیگنال amplifier منتقل می‌شود، در اینجا صدا توسط سیم تولید شده است و تغییر بنیادین و ماهوی در آن رخ نداده است ولی زمانی که از صدای الکترونیک سخن به میان می‌آوریم، یا صدا از ابتدا توسط مدارهای الکترونیک ساخته و تولید می‌شود و یا تغییر بنیادینی توسط مدارهای الکترونیک آن را شکل می‌بخشد. از اواخر قرن ۱۹ تلاش‌هایی برای ساخت سازهای موسیقایی الکترونیک آغاز شد که یک نمونه جالب از این سازها، ساز «ترانتوریم» است که اولین نسخه آن در سال ۱۹۲۹ ساخته شد، «اسکار سالا» نوازنده برتر این ساز، آهنگساز و دانش‌آموخته فیزیک به تکمیل این ساز و شهرت این ساز کمک می‌کند، در سال ۱۹۳۱ «پل هیندمیت» آهنگساز مهم آلمانی برای این ساز و کوارتت زهی قطعه می‌نویسد. در سال ۱۹۶۳ آلفرد هیچکاک صداهای sound effect فیلم پرندگان را به اسکار سالا می‌سپارد، تمامی صداهای پرندگان در این فیلم بوسیله این ساز شبیه‌سازی شده است.

تا اینجا سخن از سنتز صدا و ساختن صداهای جدید است، اما آن چیزی که ما را به کدنویسی برای کامپیوتر سوق می‌دهد الگوریتم‌های ترکیب‌بندی موسیقایی compositional algorithm است. این تفکر آهنگسازی را شاید بتوان تا قرن ۱۳ ردیابی کرد، زمانی که کلیسا قوانین سفت و سختی برای نوشتن نغمه‌های «کانتس فیرموس» cantus firmus وضع می‌کند. در سال ۱۹۵۷ آهنگساز آمریکایی «لجارن هیلر» این قوانین را برای ماشین «الیاک» که از اولین نمونه‌های کامپیوتر بشمار می‌رود بصورت کد در می‌آورد و این کامپیوتر بر اساس این قوانین پارتیتور برای کوارتت زهی تولید می‌کند. از این پس آهنگساز می‌تواند نه فقط خالق ترکیب‌بندی صدا composition بلکه خالق قوانین ترکیب‌بندی صدا و یا الگوریتم ترکیب‌بندی صدا نیز باشد. آهنگسازان از همان قرن ۱۳ درگیر الگوریتم‌های آهنگسازی بوده‌اند، پس از کانتس فیرموس، فرم «کانون» و پس از آن «فوگ» و تا آنجا که پس از «شونبرگ» آهنگسازان «سریالیسم انتگرال» در میانه قرن بیستم تمامی عناصر موسیقی همچون نتها، کشش نتها، شدت هر نت را با حل صورتبندی ریاضی به کمک چند تبدیل ریاضی مهم همچون وارونه‌کردن توالی نتها inversion، وارونه خواندن نغمه retrograde بدست می‌آورند. پس از جنگ جهانی دوم، آهنگسازانی همچون «ایناکیس زاناکیس» به سراغ روش‌های دقیقتر این تبدیل‌ها در نظریه مجموعه‌ها set theory می‌روند و روش‌های دیگر ریاضی همچون فرایندهای تصادفی stochastic processes را نیز به کار می‌گیرند. هر فرم موسیقی در سبکی مشخص دارای یک الگوریتم ترکیب‌بندی است و تاریخ موسیقی را می‌توان در واقع تاریخ تغییر الگوریتم‌ها و قوانین آهنگسازی دانست.

کدنویسی بیشترین امکان همزمان برای ساخت (سنتز) صدا و طراحی این الگوریتم‌ها را در اختیار قرار می‌دهد. امروزه محصولات تجاری فراوانی برای تولید موسیقی الکترونیک در بازار موجود است، ولی بیشتر این ابزارها با سنتز صدا سر و کار دارند که یا امکانی برای خلق الگوریتمی جدید در خود ندارند و یا این امکان از پیش تعیین شده و محدود است. به عنوان مثال با این محصولات می‌توان بخشی از صدا رو در حلقه تکرار انداخت looping. بی شک می‌توان با این ابزارها نیز خلاق بود ولی نمی‌توان الگوریتم را از صفر تعریف کرد، زمانی که موسیقی‌دانی نیاز به خلق مواد خام خود از صفر دارد، زمانی که بدنبال خلق الگوریتم‌های آهنگسازی است این کدنویسی برای کامپیوتر است که به کمک او می‌آید. تاریخ موسیقی بازنویسی قوانین حاکم بر موسیقی است. شاید کسی دلش بخواهد با همان قوانین آهنگسازی «فردریک شوپن» و یا «کلود دبوسی» آهنگسازی کند، این قوانین را هم در هر کتاب آهنگسازی می‌توان یافت، و شاید خروجی این قوانین بسیار لذت‌بخش باشد ولی این موسیقی را نمی‌توان پیشرو دانست. در واقع الگوریتمی را که هر آهنگسازی در تاریخ از آن استفاده کرده را می‌توان توسط کامپیوتر مدل‌سازی کرد. به عنوان مثال یک ریاضیدان ترک «کمال ابچی‌اوغلو» در سال ۱۹۸۹ مدلی کامپیوتری با ۳۵۰ قانون طراحی کرد که می تواند کورال‌های «باخ» را مدل‌سازی ‌کند. امروزه فردی می‌تواند ادعای خلق موسیقی نو را داشته باشد که قوانین ترکیب‌بندی صدای خود را طراحی کند.

نویسنده: وداد فامورزاده

وداد فامورزاده

وداد فامورزاده تحصیل کرده مهندسی ارتعاشات/آکوستیک در دانشگاه صنعتی شریف و موسسه تحقیقات آکوستیک موسیقی IRCAM فرانسه می‌باشد.

به عنوان هنرمند صوتی در پی کشف امکان ترکیب و پیوند زدن هنر صوتی و موسیقی الکترونیک با گوش‌اندازها و سنت‌های موسیقائی شاخص ایران است.

در دنیای شلوغ و پر سر و صدا شهرنشینی امروز او تلاش می‌کند مخاطب را به گوش دادن به جزئیاتی دعوت کند که مکانها با آنها بازشناخته می‌شوند و با جانی تازه ببخشیدن به صدا تجربه بی‌واسطه‌ای را تداعی کند که ادارک مخاطب را از مفاهیم و دست‌مایه‌های سنتی موسیقی و فضای صوتی را به چالش کشد.

در چیدمان‌ها و مجسمه‌های صوتی، او تلاش می‌کند تجربه‌ی ادراکی فراگیر از صدا شکل دهد که تمام حواس رو درگیر کند.
Vedad FamourZadeh is qualified vibro-acoustic engineer from IRCAM (Institut de Recherche et Coordination Acoustique/Musique, Paris) and Sharif University of Technology (Tehran), and he is also former PhD candidate at the UTS:Communication (University of Technology, Sydney). As sound artist, he is exploring the integration of sound art and electronic music with different soundscapes and diverse musical traditions of Iran. He is focused on rekindling intrigue for the details that define a place, on listening closely to minutiae of everyday sonic life in an urban world of crowded noises. This tension of a hybrid identity, recontextualizing sonic materials from their native tradition to a modernistic setting is at focus of his pieces, he tries to bring forth an immediate experience through which the audience re-examine their conception of music as well as their sonic environment. In his sound installations and sound sculptures, he concentrate on an embodied cognitive and immersive experience of sound through stimulating sensations of audience.

خانه دا